Καλλίπολις εδώ στο νότο

γράφει ο Βασίλης Αγγούρης Σε όλη την Ευρώπη ο φασισμός σηκώνει κεφάλι με διάφορα προσχήματα.  Η τρομοκρατία φανατικών, φασιστών, παλαβών αφήνει δεκάδες νεκρούς και ανασφάλεια. Στη "σοσιαλιστική" Γαλλία περνούν αντεργατικούς νόμους, στην Ισπανία ψηφίζουν το κόμμα του Ραχόϊ που κατηγορείται (το κόμμα) για παρανομίες και σκάνδαλα, στην Τουρκία καταργούνται θεμελιώδεις δημοκρατικές ελευθερίες, Βαγδάτη - Συρία… ανθρωπιστική καταστροφή, ατέλειωτος ο κατάλογος. Εδώ στην Ελλάδα έχουμε την πολυτέλεια να καταγγέλλουμε ή απαξιώνουμε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ - Οικολόγων γιατί (όπως έρχονται στη μνήμη μου):

γράφει ο  Βασίλης Αγγούρης Δεν ξέρω αν είναι στο DNA των Ελλήνων το "νυν υπέρ πάντων ο αγών", αλλά σίγουρα δεν είναι η διαλεκτική (διαλεκτική, από το ρήμα διαλέγομαι = συνομιλώ και διαλέγω, ξεδιαλύνω, στην αρχική σημασία είναι η τέχνη της συνομιλίας, της συζήτησης). Αν παρατηρήσουμε τις αντιδράσεις ορισμένων μετά την εκβιαστική ψήφιση του 3ου μνημονίου ή συμφωνίας, διακρίνουμε μια πλήρη σύγχυση μετά από κάποια γεγονότα που υπερβαίνουν τις αντοχές, τις επιθυμίες, τα όρια της σκέψης τους. Εύκολη λύση είναι η άρνηση, η απογοήτευση, ο απαξιωτικός χαρακτηρισμός για οτιδήποτε είναι κόντρα στην δικές τους επιθυμίες, το πληγωμένο εγώ τους.

γράφει ο  Βασίλης Αγγούρης Μετά την μεταπολίτευση όταν αναφερόμουν σε ποιο κόμμα ανήκα, το σχόλιο που άκουγα ήταν "βρε παιδί μου, εσείς θα διασπάσετε και το... άτομο".  Πέρασαν 40 χρόνια και το σχόλιο αυτό ηχεί στα αυτιά μου. Δυστυχώς από τότε δεν άλλαξε τίποτα στο βασίλειο της Δανιμαρκίας. Η Αριστερά συνεχίζει ανεύθυνη, ευθυνόφοβη, εσωστρεφής τον μοναχικό της βίο. Με τον Αλέξη Τσίπρα ο ΣΥΡΙΖΑ και -με μια πρωτοφανή ωριμότητα και γενναιότητα- ο λαός έδωσαν το μήνυμα για αλλαγή των συσχετισμών στο πολιτικό τοπίο, για μια άλλη προοπτική ριζοσπαστική, δημιουργική, ρεαλιστική.

γράφει ο Βασίλης Αγγούρης * 5  χρόνια  εγκληματικής εφαρμογής των  μνημονίων, 5 χρόνια απίστευτης αδιαφορίας του Ελληνικού λαού (με λίγες εξαιρέσεις: Σκουριές, καθαρίστριες, απολυμένοι κόκα κόλα, εκπαιδευτικοί σε διαθεσιμότητα). Ξαφνικά ΤΩΡΑ, με  κυβέρνηση την Αριστερά, κάποιοι θυμήθηκαν (;;;) αυξήσεις, κενά στην εκπαίδευση - υγεία, την συμμετοχή 25% στα φάρμακα, 1.500.000 άνεργους - χαράτσια κ.λ.π. και ζητούν άμεση λύση. Τσάμπα μάγκες δηλαδή.     Μερικοί το παίζουν πιο μάγκες από τον «άντρα» Σαμαρά, με καταλήψεις στα γραφεία του Σύριζα, στο κόκκινο, στο πανεπιστήμιο (εκ του ασφαλούς).

γράφει ο Βασίλης Αγγούρης Σκίτσο του Ηλία Μακρή στην Καθημερινή 13.03.2015 Πλησιάζει άλλη μια επέτειος -άλλες δυο μέρες "χαμένες"- στα σχολεία με στερεότυπους λόγους, χιλιοειπωμένα ποιήματα, ανούσιες εκδηλώσεις, παρελάσεις κ.λ.π. Μετά ακολουθούν greek statistics για τις γνώσεις των μαθητών σε ιστορικά γεγονότα, με απογοητευτικά αποτελέσματα. Κάνοντας το μάθημα της στατιστικής, μου ήρθε η έμπνευση(!!!), να συγκρίνω την επανάσταση του 1821 και τις συνθήκες όπου εξελίχθηκε, με την σημερινή κατάσταση και να τα τοποθετήσω σε πίνακες για σύγκριση. Η ιστορία πρέπει να διδάσκει και αν είναι δυνατόν να μην επαναλαμβάνεται σαν τραγωδία. Πολιτική κατάσταση Ελλάδας 1821 Κατοχή από Οθωμανούς 2015 Κατοχή από δανειστές - Γερμανούς κ.λ.π. Πολιτική κατάσταση Ευρώπης Κυριαρχία Ιεράς συμμαχίας Ρωσία - Αυστρία - Πρωσία  Μέττερνιχ Κυριαρχία τραπεζών - Γερμανών - Χρηματιστών ...

γράφει ο Βασίλης Αγγούρης   Διαβάζοντας σχόλια, επικρίσεις, κινδυνολογίες , προβλέψεις και συμβουλές για τη (μακρόβια… άλλωστε) διακυβέρνηση της χώρας από τον Σύριζα, επανήλθαν στο μυαλό μου αναλύσεις για τη συμπεριφορά των μικροαστικών τμημάτων του λαού.   Κοινωνιολογικά, ο μικροαστός ανήκει στα χαμηλά και μεσαία στρώματα και καθορίζεται από την οικονομική του θέση στην ελεύθερη αγορά.   Ανήκει στην ενδιάμεση κοινωνική τάξη (ανάμεσα στην αστική και την εργατική) και χαρακτηρίζεται από πολιτική και ιδεολογική αστάθεια, από ατομιστική κοινωνική συμπεριφορά και στενές αντιλήψεις.   Ωστόσο υπάρχει ανάμεσά μας μια κατηγορία μικροαστού ιδιαίτερα επικίνδυνη.Ο εκ πεποιθήσεως αμετανόητος μικροαστός. Ο συγκεκριμένος μάγκας είναι απελπιστικά  ξερόλας και εκνευριστικά άβουλο άτομο χωρίς προσωπική άποψη.

«Ο Γιώργος Παπανδρέου θα αντιμετωπιστεί όπως του αρμόζει, ιστορικά, ηθικά, εθνικά και παραταξιακά. Έλεος!», δήλωσε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ (Βενιζέλος).   Ιστορικά, για την προδοσία του όταν ήταν πρωθυπουργός, λέμε εμείς. Ηθικά, γιατί κινδυνεύει να κάνει παρέα ο Βενιζέλος στον Τσοχατζόπουλο στην φυλακή, λέμε εμείς. Εθνικά, γιατί με τα μνημόνια χάσαμε την εθνική ανεξαρτησία μας, λέμε εμείς. Παραταξιακά, γιατί έβαλε την ταφόπλακα στο ΠΑΣΟΚ της μίζας - διαπλοκής, με την διάσπαση του 5% που θα έπαιρνε το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές, κι αδιαφορούμε εμείς. "Έλεος" πρέπει να το αναφωνεί ο λαός και όχι ο Βενιζέλος. Βασίλης Αγγούρης

γράφει ο Βασίλης Αγγούρης * Διαβάζοντας σχόλια και άρθρα στον τύπο, τα βασικά επιχειρήματα για την μεταμνημονιακή περίοδο που θα κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ αφορούν στο πώς θα αντισταθεί στις επιθέσεις των δανειστών και των κυβερνήσεων της Ευρώπης. Ένα ερώτημα που και βάση έχει και είναι το βασικό για την πορεία της κυβέρνησης της αριστεράς (το ερώτημα που θα βρείτε τα λεφτά μετά τις συγκεκριμένες προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ στην Θεσσαλονίκη ατόνησε). Νομίζω ότι οι συμμαχίες αποτελούν βασική προτεραιότητα μετά της εκλογές. Αν γίνουν με αποφασιστικότητα βάσει του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, η εφαρμογή του προγράμματος σωτηρίας έχει μεγάλες πιθανότητες να υλοποιηθεί.

γράφει ο Βασίλης Αγγούρης * Καταγράφω μερικές μόνο αναφορές του ΚΚΕ για τον ΣΥΡΙΖΑ !!!   Η κ. Παπαρήγα υπογράμμισε, δε: «Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να σταματήσει να χαϊδεύει τα αυτιά των κουκουλοφόρων. Δε λέμε ότι ταυτίζεται με αυτούς, αλλά χαϊδεύει, γιατί βλέπει μπροστά την κάλπη, καρέκλες ή μαξιλάρια». «Η αντιπαράθεση κυβέρνησης και ΣΥΡΙΖΑ για το ποιος απ' τους δύο έχει το πιο "ρεαλιστικό και κοστολογημένο" πρόγραμμα, κρύβει από τον λαό ότι ο "ρεαλισμός" και των δύο υποτάσσεται στους στόχους της καπιταλιστικής κερδοφορίας και τα μνημόνια διαρκείας της ΕΕ, γι' αυτό και εξαντλείται σε κάποια ψίχουλα για τη διαχείριση της πιο ακραίας φτώχειας ». « Προκειμένου να συντηρείται το δικομματικό αποπροσανατολιστικό παιχνίδι, κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ αλληλοκατηγορούνται για το ποιος από τους δύο "τρομάζει" περισσότερο τις αγορές ». «Ο ΣΥΡΙΖΑ με ονειρώξεις και φαντασιώσεις παραπλανά το λαό» τόνισε η Αλ. Παπαρήγα τηρώντας ίσες αποστάσεις από κ...

γράφει ο Βασίλης Αγγούρης Ά ρχισαν οι εγγραφές των νέων φοιτητών (αφού... απελευθέρωσαν πρώτα τις θέσεις από τους "αιώνιους φοιτητές"). Ενα από τα θέματα στην ΤV, οι μετεγγραφές μεγάλου μέρους πρωτοετών φοιτητών στα κεντρικά Πανεπιστήμια. Πιστεύω ότι τα αποτελέσματα από αυτήν την ενέργεια θα είναι τραγικά για την εκπαιδευτική διαδικασία και τη λειτουργία των ΑΕΙ, δεδομένης της υποχρηματοδότησης. Με την ρουσφετολογική λογική για μαζικές μετεγγραφές, έχω την εντύπωση ότι αποσκοπούν σε τρείς στόχους: τη διάλυση πολλών περιφεριακών τμημάτων ή και πανεπιστημίων, λόγω τεχνικής έλλειψης φοιτητών (όχι ότι συμφωνώ και με το κάθε χωριό και γυμναστήριο κάθε πόλη και ΑΕΙ !!!). την υποβάθμιση του επιπέδου σπουδών με την δημιουργία μεγάλης αναλογίας διδασκόντων - φοιτητών, δυσλειτουργίας των υπηρεσιών κλπ (υπάρχουν και οι απολύσεις διοικητικού προσωπικού - και συνεπώς θα έχουμε συνεχή αντίδραση των φοιτητών). την αναγκαστική στροφή των εχόντων (έστω ...

Καταργεί την εποπτεία του υπουργείου Παιδείας στην ιδιωτική εκπαίδευση γράφει ο Βασίλης Αγγούρης Συνεχίζεται το καταστροφικό έργο παράδοσης της χώρας στους ξένους. Το τελειωτικό κτύπημα είναι η διάλυση της παιδείας. Παραδίνεται πρώτα ολοκληρωτικά η ιδιωτική παιδεία σε επιχειρηματίες (τα ΙΕΚ υπάγονται στο υπουργείο εμπορίου!!!) και ακολουθεί η διάλ υση της δημόσιας. Επί χρόνια βομβάρδιζαν τον ευκολόπιστο πολίτη με απαξιωτικά σχόλια για την δημόσια εκπαίδευση και τους "τεμπέληδες", "μη αξιολογούμενους", "σκασιάρχες", "ανεπαρκείς" κ.λ.π. εκπαιδευτικούς. Οδήγησαν τους μαθητές στην απαξίωση της μόρφωσης, έσπειραν φροντιστήρια, εξόντωσαν οικονομικά τις οικογένειές τους και τελικά τους έστειλαν στο εξωτερικό. Η οικονομία μπορεί με διάφορες κινήσεις να ανορθωθεί. Ο πολιτισμός, η νοοτροπία, η παιδεία, η πίστη στην δημοκρατία, ο σεβασμός στους θεσμούς , η αρετή και τόλμη για την ελευθερία, η αξιοκρατία, η φύση και ο ...

'Εχω διαβάσει για την επανάσταση του 21, τη γαλλική επανάσταση, την επανάσταση των ρόδων, των γαρυφάλλων κ.λ.π. Κοινός παρονομαστής όλων αυτών των επαναστάσεων η συμμετοχή του λαού στους αγώνες, στους δρόμους, στις απεργίες, με προσφορά ακόμα και της ίδιας του της ζωής. Οι σύγχρονοι έλληνες σαν ανάδελφος -μοναδικό καλούπι- πανέξυπνος, πολυμήχανος, πολύξερος λαός που είμαστε, εφαρμόζουμε νέου τύπου επανάσταση, την επανάσταση του φραπέ. Ξεχωρίζω τέσσερεις κατηγορίες επαναστατικών ομάδων που θα συμμετάσχουν: 1 η επαναστάτες του καναπέ:

Πριν λίγες μέρες δημοσιεύτηκε φωτογραφία με ουρά 500 συμπολιτών μας να περιμένουν να πάρουν ένα τοστ. Κοίταξα τα ανέκφραστα πρόσωπά τους, δεν έκαναν καμιά προσπάθεια να κρυφτούν. Καλοντυμένοι, άνθρωποι της διπλανής πόρτας. γράφει ο Βασίλης Αγγούρης Καταρχήν στην ανέχεια που μας έσπρωξαν δεν ευθυνόμαστε, δεν πρέπει να ντρεπόμαστε για την κατάστασή μας. Τα παιχνίδια του χρηματιστηριακού κεφαλαίου και των μεσαζόντων τους στην Ελλάδα ευθύνονται. Θα έπρεπε όμως τα ίδια πρόσωπα να αγωνίζονται, όπως βλέπουμε καθημερινά τα περήφανα πρόσωπα των καθαριστριών, των καθηγητών και άλλων εργαζόμενων. Πρόσωπα, κουρασμένα μεν από την δουλειά, αλλά αισιόδοξα, με μάτια να λάμπουν.

«Ν΄αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω την γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω» Καζαντζάκης γράφει ο Βασίλης Αγγούρης *   Τα τελευταία χρόνια οι πολιτικές καταστάσεις μου δημιουργούν την απορία , γιατί ο κόσμος σκέφτεται και ενεργεί συντηρητικά, γιατί δεν αντιδρά στις καταστροφικές αλλαγές γι΄αυτόν, τα παιδιά του, το περιβάλλον, τη χώρα του; Ο εύκολος τρόπος είναι να απαντήσουμε ότι είναι μαλάκας - ηλίθιος- ψεκασμένος - βολεμένος. Όταν αναρωτήθηκα ποιος ο λόγος που δεν άλλαξα κάποια πράγματα στην ζωή μου, μια απάντηση ήρθε στο μυαλό μου: ο ΦΟΒΟΣ. Ο φόβος για το άγνωστο, για την αλλαγή, για τη δυσκολία προσαρμογής στο καινούργιο, το διαφορετικό, αλλά και η ανικανότητα να αναγνωρίσουμε και τα οφέλη και τις θυσίες που απαιτούνται γι αυτή την αλλαγή. Το βασικό ερώτημα είναι: τι μας κρατά καθηλωμένους και μας δημιουργεί αρνητικές σκέψεις που λειτουργούν αποτρεπτικά στην αλλαγή; Το άγνωστο είναι τρομακτικό ...

γράφει ο  Βασίλης Αγγούρης * Τελευταία εκφράζεται από πολλούς έντονος σκεπτικισμός για την τακτική του ΣΥΡΙΖΑ, για έλλειψη οικονομικού προγράμματος, για εγκατάλλειψη παλαιών θέσεων, ότι στέγασε πασόκους κλπ. Δεν ξέρω αν είναι πραγματικοί πολίτες σε σύγχιση ή ορμώμενοι από Περισσό ή φιλοκυβερνητικοί όσοι ισχυρίζονται τα παραπάνω. Πιστεύω: 1ο Αυτή την στιγμή που η Ελλάδα επωλήθη, χρειάζεται ένα ευρύ μέτωπο δυνάμεων για να ανατραπεί η μνημονιακή κυβέρνηση, και να οδηγηθεί η χώρα στο μεταμνημονιακό ξέφωτο. Το να διαφοροποιεί λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ κάποιες δευτερεύουσας σημασίας θέσεις του -αυτό που λένε "να βάζει νερό στο κρασί του"- δεν είναι άξιο σχολιασμού εφόσον δεν σηματοδοτεί αλλαγή στρατηγικής πλεύσης. 2ο Ο ΣΥΡΙΖΑ του 4% ( πρίν το 2012 ) είναι φύσει αδύνατο να κυβερνήσει μόνος του ( εννοώ με τα παλιά μόνο μέλη του, άλλωστε ο αριθμός των οργανωμένων και ενεργών μελών δεν είναι πολλές δεκάδες χιλιάδες). Αρα χρειάζεται άτομα αριστερούς, δημο...

γράφει ο Βασίλης Αγγούρης* Όσοι είναι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν ότι θα πετύχουν στο έργο τους με ένα βασικό όρο: την αγάπη για τα παιδιά. Η διεύθυνση ενός τομέα που σχετίζεται με θέματα παιδείας, προϋποθέτει ΚΑΙ ικανότητα οργάνωσης-διοίκησης του οργανισμού. Ο συνδυασμός αυτών των δύο, πιστεύω, είναι όρος ικανός, αλλά και αναγκαίος για να επιτελέσει κανείς το έργο του π.χ. ο αντιδήμαρχος παιδείας σε ένα Δήμο. H θέση "αναγκαίο "κακό" η δολοφονία παιδιών στη Γάζα", όπως και να ειπώθηκε, αποτελεί απαράδεκτη επιεικώς άποψη, που καθιστά επικίνδυνη την ασχολία με θέματα που αφορούν την ευαίσθητη κοινωνία των μαθητών. Σε περίοδο π.χ. κατάληψης, θα επιβάλει την είσοδο των ΜΑΤ; Θα πάρει μέτρα υπέρ των αδυνάτων οικονομικά μαθητών ή θα θεωρήσει αναγκαίο κακό το διώξιμο από το σχολείο; Θα βοηθήσει την δημιουργία συνθηκών κατάλληλων για την εκπαίδευση των μαθητών, ανεξάρτητα από τα κονδύλια; Άνθρωποι με τέτοιες θέσεις, νομίζω ...