Καλλίπολις εδώ στο νότο

του Θανάση Καρτερού Το ωχρό Βήμα Του, διαπιστώνει «πρωτοφανή φθορά» του Τσίπρα, γνωματεύει ότι η κυβέρνηση βρίσκεται «στα πρόθυρα της κατάρρευσης», και αποκαλύπτει ότι γίνονται εναγώνιες προσπάθειες «να προστατευθεί ο πρωθυπουργός». Τα κατακίτρινα Νέα Του ασχολούνται καθημερινά στην πρώτη τους σελίδα με τρομακτικές προσωπογραφίες του Τσίπρα, για τον οποίο χρησιμοποιούν μια μαύρη βεντάλια από επίθετα και ουσιαστικά: ψεύτης, αναξιόπιστος, απών, αδύναμος, αναίσθητος, και εσχάτως ένοχος για τις ψυχές που χάθηκαν στο Μάτι.

γράφει ο Θανάσης Καρτερός Δείτε το κι έτσι, και ίσως καταλάβετε γιατί καταλήγω στην κατανόηση, και δι’ αυτής στη συμπόνια. Στην Αριστερά είμαστε ανέκαθεν επαγγελματίες, κατά κάποιο τρόπο, κατηγορούμενοι. Χιλιάδες και χιλιάδες έχουμε κάτσει στο σκαμνί. Άλλες φορές για ήσσονα αδικήματα, όπως η διατάραξη της τάξεως, η αντίσταση κατά της αρχής, η εξύβριση οργάνων της τάξεως, η εν γένει πεζοδρομιακή δραστηριότητα. Και άλλες φορές με κατηγορίες που οδηγούσαν σε βαριές ποινές, σε ισόβια, ή και στον τοίχο.

του Θανάση Καρτερού Βασικά, αν δεν υπήρχε η Σοβιετική Ένωση και ο Στάλιν, μπορεί και να μιλούσαμε γερμανικά στο Αιγάλεω. Και να μας κυβερνούσε -ανατριχιαστικό ε;- ο Μιχαλολιάκος, με αντιπρόεδρο τον Κασιδιάρη και υπερυπουργό τον Παναγιώταρο. Να γαμούν και να δέρνουν οι Siemens. Αλλά αυτό για την τρέχουσα σταλινολογία δεν έχει σημασία. Σημασία έχει η τεράστια, παγκόσμια, και με πολύ καθαρούς στόχους, καμπάνια να ταυτιστεί ο Χίτλερ τους με τον Στάλιν. Η ναζιστική Γερμανία με τη σοσιαλιστική ΕΣΣΔ. Κι έτσι να ξεπλυθεί α λα εσθονικά ο ναζισμός και να κολυμπάει στα λύματα του αναθέματος ο κομμουνισμός.

του Θανάση Καρτερού "Η Ελλάδα πρέπει, και θα γίνει ΞΑΝΑ, η χώρα της αξιοκρατίας και των ίσων ευκαιριών". Έτσι έκλεισε την παρέμβασή του στο νομοσχέδιο για την Παιδεία χθες ο αρχηγός της Ν.Δ. Αφού για άλλη μια φορά έδωσε τη γνωστή παράσταση του... δάγκα του πολλά βαρύ, που όχι μόνο δαγκώνει τον αυταρχισμό, τον ευτελισμό και τα λοιπά της κυβέρνησης -αυτή τη φορά πήρε η μπάλα και τον Βούτση-, αλλά και προαναγγέλλει μεγάλες μπουκιές στο μέλλον.

του Θανάση Καρτερού Τι σημαίνει να τραυματίζεται ένας πρώην πρωθυπουργός στο κέντρο της πρωτεύουσας από επιστολή - βόμβα όλοι μπορούν να το καταλάβουν. Πρώτα - πρώτα, φυσικά, τι σημαίνει για τον άνθρωπο που γίνεται στόχος και θύμα μιας τέτοιας πράξης. Για την οικογένεια, τους φίλους, τους δικούς του. Και ύστερα, καθόλου ασήμαντο κι αυτό, τι σημαίνει για τη χώρα, για την εικόνα της, για την κυβέρνηση, για την αστυνομία, για την κοινωνία. Για όλους μας από μια άποψη.

του Θανάση Καρτερού Πολλά θα μπορούσε να γράψει κανείς για τη συνεδρίαση στη Βουλή, που αφορούσε το νομοσχέδιο για την αξιολόγηση. Ένα από αυτά, νομίζω, που έχει σημασία να επισημανθεί είναι ότι οι ακόλουθοι της Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, ενώ διατηρούν την κομματική τους αυτονομία, έχουν γίνει ένα σώμα -ίσως και μια ψυχή- με το κόμμα του Κυριάκου.

του Θανάση Καρτερού Πρώτος ο Μακρόν στις γαλλικές εκλογές, δεύτερη η Λεπέν, ανακούφιση στις αγορές, ανακούφιση ακόμα και στο Ποτάμι του δικού μας υβριδικού Μακρόν -που, φευ, απεδείχθη... Κοντόν. Για τον Σταύρο ο λόγος φυσικά, ο οποίος απεφάνθη ότι, μετά την πρωτιά του Μακρόν, φασίστες, λαϊκιστές και αντιευρωπαϊστές μπορούν να κοιμηθούν αγκαλιά και να κλάψουν παρέα! Για να αποδειχτεί ότι, εκτός από πολιτικά χαζοχαρούμενος, δεν ξέρει και αριθμητική ο έρμος.

του Θανάση Καρτερού Είναι αλήθεια ότι εκείνο το παλιό «ένας είναι ο εχθρός, ο ιμπεριαλισμός» έχει ξεθυμάνει. Και ας μην φορτώσουν στον ΣΥΡΙΖΑ οι προτεστάντες και οι καλβινιστές της Αριστεράς την παρακμή του.   Κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι των δεκαετιών, για να μπορεί κάποιος να φορτώσει σε ένα κόμμα, ή μια κυβέρνηση, τα αναντίστοιχα με όσα γίνονται σήμερα στον κόσμο αντι-ιμπεριαλιστικά αντανακλαστικά.

του Θανάση Καρτερού Το σχεδόν επίσημο μέτωπο του Στουρνάρα με τη Ν.Δ., που έγινε φανερό μετά την τελευταία συνάντησή τους, δεν αφήνει κανένα περιθώριο για αυταπάτες. Πρόκειται για ένα μέτωπο εχθρικό στην κυβέρνηση και φιλικό στους ακραίους δανειστές. Με το κοινό τους πρόγραμμα -να κλείσει γρήγορα και με όποιο κοινωνικό κόστος η αξιολόγηση- γίνεται ο εσωτερικός βραχίονας του εκβιασμού της πρώτης από τους δεύτερους.

του Θανάση Καρτερού Μπορεί να μην είναι από το σόι των Μητσοτάκηδων, αλλά δεν είναι και παρακατιανός ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης. Γαλαζοαίματος της Ν.Δ. είναι ο άνθρωπος, από οικογένεια βαρόνων, με όνομα πατρός σεβαστό και θητείες δημαρχιακές και υπουργικές. Είδατε όμως τι έπαθε χθες στον ΣΚΑΪ.

του Θανάση Καρτερού Θα είδατε ίσως την ανακοίνωση του Τμήματος Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ για την εκκένωση της Βίλας Ζωγράφου και του κτηρίου στην Αλκιβιάδου: Η Αριστερά, παραδοσιακά, ξέρει να διεκδικεί χώρους και δικαιώματα με τον δικό της τρόπο. Με έμπνευση, αλληλεγγύη, με ανθρώπους, κίνημα, και ασφαλώς όχι με τα ΜΑΤ. Εμμέσως πλην σαφώς, δηλαδή, αν και με τρόπο σχετικά ήπιο, ο ΣΥΡΙΖΑ καταδικάζει την εκκένωση των δύο κτηρίων, που έγινε με απόφαση του εισαγγελέα και επέμβαση της Αστυνομίας.

του Θανάση Καρτερού Γιατί οι δανειστές ζητούν όσα ζητούν; Διότι, πρώτον, η σημερινή κυβέρνηση αρνείται να αναλάβει την πατρότητα των προγραμμάτων λιτότητας, των Μνημονίων, των λεγόμενων μεταρρυθμίσεων. Και δεύτερον γιατί είναι ανίκανη. Αυτά είπε ο Μητσοτάκης στην τελευταία συνέντευξή του στο Bloomberg. Και μας άφησε για άλλη μια φορά με την απορία στο χέρι:

του Θανάση Καρτερού Το διαβάσατε; Κι ακόμα δεν βγήκατε από τα ρούχα σας να γεμίσουν οι δρόμοι τρελαμένους από τόση συμφωνία αλήθειας ανθρώπους; «Η Νέα Δημοκρατία υπηρετεί με σεβασμό τη συνταγματική τάξη. Καμιά διαδικασία δεν πρέπει να κινηθεί πριν το ΣτΕ εξετάσει το σύνολο των σχετικών προσφυγών κατά του νόμου Παππά». Ναι, ναι, έτσι ακριβώς. Και ανενδοίαστα.

του Θανάση Καρτερού Μωρίας εγκώμιο, και οι βλάκες είναι ανίκητοι. Περί Κυριάκου ο λόγος. Που βρήκε μέρα χθες ο ευτελής και ανιστόρητος να τα βάλει με τον Τσακαλώτο, γιατί πήγε, λέει, στην Τούμπα να δει τον αγώνα του ΠΑΟΚ (μας) με τη Σάλκε (τους). Και κάθισε, είπε, πλάι στον Σαββίδη, που έχει κάτι ανοιχτά ζητήματα με το κράτος. Και άρα άφησε τη διαπραγμάτευση για να πιάσει τις κερκίδες παρέα με έναν ύποπτο.

του Θανάση Καρτερού Είδα κι άκουσα τη συζήτηση περί διαφθοράς στη Βουλή και, όπως κι εσείς φαντάζομαι, κατάλαβα κάποια πράγματα παραπάνω από κείνα που ήξερα. Πώς δούλευε το σύστημα, πώς έβαζε από τη μια μεριά η μηχανή ανθρώπους, ιδέες, νόμους κι αστυνόμους κι έβγαζε από την άλλη χρήμα κι εξουσίες, για παράδειγμα.

του Θανάση Καρτερού Φιλοσοφήστε το, ξεκινώντας από δύο ενδεικτικά παραδείγματα:   Πρώτον, τι θα είχε γίνει, αν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε τσεπώσει 200 εκατομμύρια από τις τράπεζες και τις φέσωνε, φορτώνοντας το χρέος στα θύματα της ανακεφαλαιοποίησης - δηλαδή σε όλους μας. Δεύτερον, τι θα είχε γίνει αν ο Τσίπρας είχε τσεπώσει 700 χιλιάρικα, πάλι από τράπεζα, και επί χρόνια και χρόνια όχι μόνο δεν πλήρωνε ούτε ευρώ, αλλά δεν τολμούσε να τον ενοχλήσει και κανείς.

γράφει ο Θανάσης Καρτερός Παιδιά, όχι και τα δικά σας, δικά σας, και τα δικά μας, δικά σας. Έτσι; Διότι, τώρα που επιτέλους δημοσιεύτηκε η απόφαση του ΣτΕ για τις τηλεοπτικές άδειες, και όλα   τα συμπαρομαρτούντα των καναλιών, γίνεται σαφές ότι η διεξαγωγή του διαγωνισμού από τον υπουργό -με απόφαση της Βουλής- κρίνεται αντισυνταγματική. Ωραία. Αλλά αυτό μόνο.

γράφει ο Θανάσης Καρτερός Ότι ο Τσίπρας κοροϊδεύει τον κόσμο συμφωνούν και η Ν.Δ., και το ΚΚΕ. Θέλει να εξαγοράσει συνειδήσεις, είπε χαρακτηριστικά και ποιητικά η Αλέκα Παπαρήγα. Η Ν.Δ. έβγαλε όμως και δυο βαρύνουσας σημασίας συμπεράσματα. Ένα πολιτικό, κι ένα ψυχολογικό. Ο Τσίπρας είναι απερχόμενος - το πολιτικό. Και πανικόβλητος - το ψυχολογικό. Στο ίδιο περίπου μήκος κύματος κινήθηκαν και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης. Με το Ποτάμι να σημειώνει τρίποντο: Αν τα είχε πάρει από περικοπές στο Δημόσιο, θα συμφωνούσαμε. Αλλά έτσι...

γράφει ο Θανάσης Καρτερός Τα ξινά γλυκά για την εικόνα βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ αντάμα με συμμορίτες της Χρυσής Αυγής, υπό τη σκέπη της ελληνικής σημαίας, έκανε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. «Δεν θα σπουδαιολογήσω για μια επίσκεψη βουλευτών σε ακριτικά νησιά» είπε. Δεν είναι και σπουδαίο, δηλαδή, να επισκέπτονται ακριτικά νησιά ο υπουργός Εθνικής Άμυνας με τον Βίτσα στο πλευρό του. Με μια μούντζα, πέντε τον αριθμό, βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στα αριστερά. Με τον Κασιδιάρη, τον Παππά και τον -πώς τον λένε- στα δεξιά. Και τα φανταράκια να ξελαρυγγιάζονται ασκαρδαμυκτί.

του Θανάση Καρτερού Πριν προλάβει να αναλάβει τα καθήκοντά του, άγνωστοι έκαψαν το εξοχικό τού αρχιδιαιτητή Μπίκα. Αφού πρώτα τον απείλησαν μέσα στο σπίτι του και οι απειλές δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα. Ε, και; Δεν βαριέσαι, αδελφέ, μπορεί να πει κανείς. Ούτε το σπίτι ήταν δικό μας, ούτε για το μεροκάματο, τον ΕΝΦΙΑ ή τις πρόωρες εκλογές ήταν ο καυγάς, ούτε μ’ ενδιαφέρουν το ποδόσφαιρο και η μαφία που το διαφεντεύει. Συνεπώς, της οικίας αυτού εμπιμπραμένης, εγώ μπορώ να άδω.